Zwemtournooi Budapest; augustus 2009

Op de verjaardag van de eerste koning , Saint Stephen (Szent Istvan) naar Boedapest gevolgen voor het zwemtoernooi aldaar. Was er nu wel of niet betaald om een koffer mee te nemen? Op het vliegveld ( eindhoven) kwamen we al weer de eerste bekende tegen. Roy, hij ging naar zijn vakantiehuisje in Hongarije. De laatste hand aan de verbouwing werd gedaan, tijd voor controle dacht Roy. Misschien zal hij zaterdagavond ook nog naar het feest komen en misschien komt hij ook weer zwemmen. Jaja misschien.
Samen met Henk & Cees mocht ik logeren bij Lajos ( een goede vriend van Miki). Een klein appartementje, maar perfect gelegen in het centrum. Natuurlijk ‘s avond het vuurwerk bekeken langs de Donau (Duna in het Hongaars).

De volgende dag weer redelijk vroeg uit de veren om een beetje wat van de stad te zien, het zonnetje scheen gelukkig al. Hollanders dat we zijn, hadden we het idee om de stad met de fiets te verkennen. Bij de fiets verhuur kwamen we Franklin tegen, die mocht mee als reisleider ;-) Eerst even op het eiland kijken waar het zwembad was en door naar de ‘Boeda’ zijde. De badhuizen in Boedapest zijn erg bekend, na een kleine indruk van de stad te hebben opgedaan is dat een heerlijk rust moment. Sommige werden er onrustig van…..
De zeepmassage mag van mijn de volgende keer wel iets zachter! Na weer helemaal uitgerust en schoon geweekt te zijn ging de ‘toeristische’ route weer door, op naar de goulashsoep. Even inschrijven en terug naar huis om gereed te maken voor de avond. We hadden gereserveerd bij Spoon, een restaurantboot in de Donau met uitzicht op de bruggen en de brucht. Gezien we even op de reisleider moesten wachten, op het gemakje eerst een aperitief gedronken. Na het lekkere eten weer naar huis met de bedoeling om optijd te gaan slapen. Echter voor sommige binken is het OV in Boedapest niet duidelijk. Na een helpende hand te hebben geboden, gierend van het lachen weer proberen te gaan slapen. En later weer wakker worden met de gedachte: waar staan nu de Zwitserse dames, die met de reisleider zijn mee gelopen. Hihi.

Ook deze dag scheen het zonnetje weer lekker. In het zwembad hebben we wel een plekje gezocht in de schaduw. Te veel zon tijdens het toernooi is niet goed voor de zwemprestaties. (te veel alcohol en weinig slapen is ook iet goed heb ik eens gehoord!)
En de zwemprestaties mochten er wezen, of in ieder geval het aantal prijzen wat we als team Ketelbinkie in de wacht hebben gesleept. Op de estafettes na verliep de organisatie goed. Wel had de ladyspeaker iets sneller kunnen omroepen. Op het eiland was naast het zwembad waar het toernooi werd georganiseerd nog een zwembad. Eentje met een hele steile glijbaan. (wie gaat er de volgende keer mee naar Duinrel?) En wat gaat de tijd toch snel, de fietsen moesten we al weer inleveren. Na een Italiaans hapje te hebben gedaan kregen we een bustoer door de stad. De gids was welbespraakt, en hij sprak het in perfect engels. Af en toe de bus uit voor het uitzicht en foto’s. De bus heeft ons na de toer voor de deur van het feest afgezet. Goede entree met een glaasje bubbels. De locatie was niet erg groot maar wel lekker druk, ook de badmintonners waren aanwezig. Lekkere dansmuziek, natuurlijk even met de beentjes op de dansvloer gestaan. En eigenwijs als ik ben heb ik drie keer mijn neus gestoten ;-(((

Na een korte nacht stond de terugreis alweer op het programma. Op het vliegveld nog een broodje gegeten en vliegen maar. Het begin ging goed, maar er was een klein technisch probleem waardoor we terug moesten naar het vliegveld. We moesten het vliegtuig weer uit , de buschauffeur wist niet goed welke deur hij moest hebben om ons uit te laten. Er werd helemaal geen info verstrekt wat er aan de hand was of hoe lang het ging duren. Na een uur wachten werd de vluchttijd ‘ gewoon’ een uur verlaat en daarna weer een keer. Uiteindelijk na VIJF uur vertraging mochten we weer inchecken. Dan ben je wel gaar kan ik je vertellen.
Ach de omleiding van de NS in Nederland kan er dan ook nog wel bij. Het belangrijkste is dat we veilig zijn thuis gekomen. Het mag de pret niet drukken, het was weer een bijzonder weekend!
Liefs Martin